In deze rubriek geef ik elke keer een historische achtergrond van actuele thema’s. Dit kan nuttig zijn, maar het is ook gewoon leuk om te weten hoe iets vroeger was. Het dorp krijgt er een extra dimensie door…
In het verleden hebben vele mensen meegeholpen de geschiedenis van Duivendrecht te bewaren. Boerderijen zijn gered en er werd meegedacht bij diverse ontwikkelingen in het dorp. Maar ook door het vertellen van verhalen werd de geschiedenis levend gehouden. Vele mensen hebben in de loop van de tijd hun verhalen en herinneringen laten optekenen, vaak ook vergezeld van foto’s… Nieuwe geschiedenis! Ik geef enkele voorbeelden.
Tol bij de brug
Wij kregen een foto van een verordening uit 1768 met daarop de tolgelden voor de brug bij Duivendrecht. Dit was in die tijd een houten wipbrug die ten behoeve van het scheepsverkeer standaard opengezet werd tussen half 10 ‘s avonds en 1 uur voor de opening van de Amsterdamse stadspoorten. Voor de mensen die tussen die tijden de brug over wilden golden de volgende tarieven: een koets of wagen: 4 stuivers, een getrokken kar: 3 stuivers, een persoon, te paard of te voet: twee stuivers. Best veel; een ruwe schatting van wat een arbeider in die tijd per dag verdiende is 1 gulden (20 stuivers).
Broodhaantje
Wij kregen foto’s van de traditionele palmpasenoptocht van de welpen in 1961. Ze maakten zelf hun palmpasenstokken en versierden die met palmtakken, paaseitjes, fruit en een broodhaantje, symbool voor een nieuw begin. Ze trokken daarmee in optocht door het dorp en brachten ze naar ouderen en zieken.
Schilmesjes
Wij kregen verhalen over het verdwenen buurtje waar ongeveer een kilometer ten zuiden van het huidige station, de Rijksstraatweg kruiste met de Diemerlaan en Ouderkerkerlaan. Daar woonde een schillenboer waar je altijd voor niks schilmesjes kon halen die per ongeluk tussen de schillen waren beland.
Scheetje van Schaik
Veel herinneringen van mensen stammen uit hun kindertijd. Ze vertellen hoe ze buiten speelden en er op uit trokken. Bramen plukken bij de spoorwegovergang, golfballen zoeken bij het golfterrein, snoep halen bij ‘Scheetje van Schaik’ in Diemen, appels pikken in de tuin van het Clarissenklooster, zwemmen in de plassen die ontstonden tijdens de aanleg van de A2, schaatsen in de Venserpolder, waar koek en zopie werd verkocht door een -andere- schillenboer.
Zo zijn er vast nog veel meer verhalen bij vele mensen, en nog veel meer foto’s in kasten en op zolders. Allemaal herinneringen aan Duivendrecht.
Ik roep dan ook iedereen op om eens na te gaan of er ook bij u niet wat herinneringen of foto’s zijn die u met ons zou willen delen. En zo mee te helpen weer wat toe te voegen aan het verhaal van Duivendrecht. U kunt uw reactie sturen naar ons email-adres: archief@stichting-oud-duivendrecht.nl.
En nu we het toch hebben over het levend houden van de lokale geschiedenis, vanaf deze plaats wil ik Dick Backer van harte feliciteren met zijn 100e column ‘Ouderkerk van voorheen’, en hem veel plezier en succes wensen bij alle projecten die bij hem nog op stapel staan.
Bas Smeulders, archivaris Stichting Oud-Duivendrecht
Dit artikel verscheen deze week ook in het Weekblad voor Ouder-Amstel, in de rubriek ‘Duivendrecht, dorp toen en nu’. In deze rubriek geeft Stichting Oud-Duivendrecht een historische achtergrond van actuele thema’s. Dit kan nuttig zijn, maar het is ook gewoon leuk om te weten hoe iets vroeger was. Het dorp krijgt er een extra dimensie door…
Hoi
Zou u een keertje aandacht willen geven aan het Zwartelaantje in Duivendrecht en de boederijen die daar stonden ?
Het is een vergeten stukje weg wat ver terug gaat naar de mideleeeuwen
Dit mag nooit vergeten worden ( ben oud bewoner van het Zwartelaantje )
Beste Bart.
Het Zwarte Laantje en de geschiedenis van de boerderijen die daar gestaan hebben is zeker een onderwerp dat op mijn onderzoeksprogramma staat, al kan ik nog niet zeggen wanneer ik daar aan toe kom.
Houd deze plek in de gaten!
Groeten, Bas
Mijn herinneringen gaan ook vooral over kleine kinderen. Ik weet nog dat ze uit Zuidoost ‘s morgens vroeg zelfstandig, met de bus naar school kwamen. Moeders waren al vroeg a/h werk, dus al jong gingen ze met oudere broertjes, zusjes en kinderen uit de buurt mee. De scholen in Duivendrecht hadden een goede reputatie, dus die keuze was waardevol en belangrijk voor hen. Ouders uit het dorp zelf daarentegen, brachten hun kinderen soms nog naar school, als ze in groep 8 zaten. Ze vonden Amsterdam onveilig en sommige ouders verboden hun kinderen (vooral dochters) om er uit te gaan. Die brachten hun kinderen het liefste ook nog naar de Middelbare School. De verschillen in ons dorp tussen ‘er wel en niet op uit durven (en mogen) gaan’ vond ik toen al opmerkelijk en bijzonder..
Reacties zijn gesloten.