Natuur in november in en rond Duivendrecht

Natuur in november in en rond Duivendrecht

Het was een winderige en natte novembermaand en er waren veel dagen dat het er niet van kwam om naar buiten te gaan. Maar als het droog was probeerde ik toch een klein tochtje te maken in de directe omgeving. En het blijkt dat je zelfs binnen het dorp prachtige vogels kan tegenkomen.

Twee volwassen futen

Tot mijn grote verbazing zag ik op 4 november in het Weidegebied Duivendrecht nog steeds jonge futen. Het was een paartje futen die nog steeds twee jongen voerden.

Links; jonge fuut te herkennen aan gestreepte kop

Een van de jongen leek wat zelfstandiger dan de andere en zocht wat vaker zelf naar voedsel en ook wat verder weg van de ouders. Het andere jong bedelde nog contant voor voedsel bij zijn ouders, hoewel hij al even groot was. 

Regelmatig werd dit jong beloond met een vis. Later in de maand zag ik deze futen ook in de sloot langs de Begoniastraat. 

Man (links) en vrouw slobeend

Al wekenlang zwemmen er slobeenden in de sloot langs de Begoniastraat. Dat is bijzonder want slobeenden zijn nogal schuw en houden van open gebieden, maar alsnog kun je ze nu bewonderen midden in ons dorp. Soms telde ik er wel acht!

Man slobeend rekt zich uit

Slobeenden zijn prachtige vogels duidelijk herkenbaar aan hun enorme lepelvormige snavel. De mannen hebben een donkergroene kop met felgele ogen, een witte borst met een kastanjebruine flank en buik. De vrouwen zijn voornamelijk bruin en lijken veel op vrouwen van de wilde eend behalve dan die grote snavel. De vrouwen hebben bruine ogen en een groen vlekje op de zijkant van hun lichaam (spiegel). Deze spiegel is niet altijd te zien, maar wel als ze opvliegen.

Vrouw slobeend

Met hun grote snavel zuigen ze water naar binnen met de punt van hun snavel en persen dan het water naar buiten aan de basis en door lange lamellen langs de snavel blijft dan het voedsel achter. Ze eten kleine plantaardige en dierlijke deeltjes die in het water drijven. Maar ook kleine kreeftachtigen, slakjes, insectenlarven en zaden.

De lamellen die het voedsel opvangen zijn hier goed te zien

Ze zwemmen via de sloten vanaf de Begoniastraat richting Parnassiaveld en gaan onder de busbaan door naar het Weidegebied Duivendrecht. Hiermee is duidelijk hoe belangrijk kleine natuurgebiedjes zijn in het aantrekken van prachtige vogels.  En hoe belangrijk de verbindingen zijn met sloten waar riet langs staat, zodat de vogels dekking hebben om uiteindelijk op plekken te komen waar ze voedsel kunnen vinden ook al liggen deze midden in een dorp. Deze route worden ook door futen, wilde eenden, kuifeenden en wintertalingen gebruikt. 

Staartmees

Tijdens het fotograferen van de slobeenden zag ik een groepje mezen het water oversteken. Ze streken achter mij neer in uitgebloeide bloemen langs de Begoniastraat en kon een paar foto’s maken van staartmezen die op zoek waren naar spinnetjes en andere piepkleine diertjes.

Zoekplaatje waterral

Toen ik terugliep langs deze sloot richting Parnassiaveld hoorde ik ook een waterral halverwege de fietsbrug van de Slinger en de brug van de Kruidenommegang. Hier zag ik in de talud van de sloot een waterral eten zoeken tussen de begroeiing. Hij was moeilijk te vinden maar ik kon toch een paar foto’s maken waarop hij te herkennen is.

De waterral maakt dus ook gebruik van dezelfde route, maar loopt langs de sloot. Daarom is het van belang om niet al het riet langs de sloten in het dorp te verwijderen in het winterseizoen.

In november zag ik af en toe een grote zilverreiger en een ooievaar (soms twee) foerageren in het Weidegebied Duivendrecht vanaf de busbaan.

Grote zilverreiger

Halverwege november zag ik aan het einde van de busbaan bij de stationsweg een houtsnip voorbijvliegen. Een van de meest moeilijke vogels om te fotograferen.

De houtsnip heb ik een paar keer gezien in de spoortalud langs het Weidegebied Duivendrecht. Ze zijn zo ongelofelijk goed gecamoufleerd dat je ze alleen ziet wanneer ze plotseling opvliegen.

Wiebe Maliepaard