Op 28 juli j.l. is het woonhuis Molenkade 21 en het achterliggende bedrijfsgedeelte Molenkade 21A op last van de loco-burgemeester tijdelijk gesloten. Aanleiding hiervoor was een politie-inval in juni waarbij drugs en wapens werden gevonden. In dit artikel een tijdreisje criminaliteit in ons dorp.
Veldwachter
Gerardus Hanstede was halverwege de vorige eeuw dé gemeenteveldwachter van Duivendrecht. Hij woonde aan de Meidoornstraat 4. De voorkamer van die woning was het politiebureau. De mensen kwamen er voor informatie en om aangifte te doen. Mensen die iets op hun kerfstok hadden werden er ondervraagd. In die voorkamer bevonden zich ook de gevonden voorwerpen. De veldwachter was een geziene man, omdat hij streng maar rechtvaardig was.
Af en toe was het nodig om iemand op te sluiten in de gevangenis aan de Rijksstraatweg (nog steeds te zien schuin achter de ‘rode flat’). Op een keer groot alarm: de boef was uitgebroken. Met in de fik gestoken stukjes stro van zijn dekbed brandde de gevangene het slot stuk en smeerde hem. De voortvluchtige werd snel weer opgepakt en bekende dat hij bijna gestikt was door de enorme rookontwikkeling.
In april 1952 werd er ingebroken in de kapel van het toenmalige Clarissenklooster. Met een sleutel die niet goed opgeborgen was (volgens de zusters achteraf ‘wel onverstandig’) hadden de dieven een gouden kelk buitgemaakt.
Kattenkwaad
Begin jaren ’60 kwam er een steunpunt voor de politie in het verenigingsgebouw tegenover de Urbanuskerk (in 1988 gesloopt). Er doet een verhaal de ronde dat de agenten schietoefeningen deden in het gebouw met de roos op de deur van de bestuurskamer. De politie verplaatst zich in die tijd per dienstfiets (‘zonder zwaailicht’). In het dorp is dan nauwelijks sprake van criminaliteit. Wel van kattenkwaad zoals appels, peren of pruimen jatten bij de boeren of uit de tuin van het klooster.
In de jaren ’60 rukte het gevaar van de (kleine) criminaliteit op door ‘al of niet gewapend tuig uit de grote stad Amsterdam’. In kranten, op radio en tv kwamen voldoende onheilsberichten. Tot op een kwade dag in september 1966 ook het Duivendrechts postkantoor aan de beurt was. Een hele consternatie! Later bleek echter dat er helemaal geen overval was geweest. De beheerder van het kantoor had slechts de nieuwe rode alarmknop uitgeprobeerd.
Auto inbraken
Helaas neemt de criminaliteit in de decennia daarna wel toe, een landelijke trend. Een dorpsbewoner vertelt dat het dorp eind jaren ’70 tot ca. 1985 veel last kreeg van auto inbraken, en diefstal van fietsen, bierkratten en autoradio’s, maar dit waaide over. Volgens een krantenbericht uit 1998 willen de winkeliers op het Dorpsplein meer politie wegens de toename van het aantal inbraken en diefstallen. Ook zijn er problemen met loslopende honden en fietsers. Allemaal actueel tot op de dag van vandaag.
In de afgelopen decennia kwamen en verdwenen er politiebureaus in Duivendrecht, maar sinds 2006 zijn de dichtstbijzijnde bureaus in Amsterdam-Zuid, -Zuidoost of Diemen. Wel hebben we onze wijkagent, volgens www.politie.nl het eerste aanspreekpunt voor ‘openbare orde en criminaliteit’. Voor ‘ondermijnende criminaliteit’ zoals we aan het begin van het artikel zagen is er echter een ander aanspreekpunt.
Bas Smeulders
Dit artikel verscheen vorige week ook in het Weekblad voor Ouder-Amstel, in de rubriek ‘Duivendrecht, dorp toen en nu’. In deze rubriek geeft Stichting Oud-Duivendrecht een historische achtergrond van actuele thema’s. Dit kan nuttig zijn, maar het is ook gewoon leuk om te weten hoe iets vroeger was. Het dorp krijgt er een extra dimensie door…
Weer een boeiend verhaal! Dank!
Reacties zijn gesloten.