Op zondag 12 april organiseert de Culturele Stichting De Kleine Kerk Duivendrecht het Boy Edgar Memorial Concert. En toevallig is de Boy Edgarprijs, de belangrijkste prijs in Nederland voor jazz en geïmproviseerde muziek vorige maand uitgereikt aan de gitarist, componist en bandleider Reinier Baas. Maar wie is Boy Edgar, en wat is zijn relatie met Duivendrecht?
“Ik leef gulzig”
Boy Edgar, die leefde van 1915 tot 1980 was een Nederlands bandleider, pianist en trompettist. Maar hij was ook arts en medisch wetenschapper aan de universiteit. Tijdens de Tweede Wereldoorlog zat hij in het verzet en heeft Joodse kinderen gered. In mei 1969 was hij de eerste huisarts in de Bijlmer, en hij was tien jaar huisarts in Duivendrecht, waar hij ook woonde. Hij verwierf enige reputatie over de manier waarop hij zijn werk als huisarts en zijn leven in de jazzclubs -al of niet- leek te kunnen combineren.
Over Boy Edgar is door de Stichting Oud-Duivendrecht al vaker geschreven. Bijvoorbeeld in het tweeluik verschenen in het Weekblad voor Ouder-Amstel op 1 mei 2022 en 8 mei 2022. In plaats van in herhaling te vervallen, laat ik hier wat meer van hem zien aan de hand van enkele artikelen en interviews in dagbladen.
In het Rotterdams Parool van 23 januari 1971 praat hij over het combineren van zijn muziek, de medische wetenschap en zijn huisartsenpraktijk. Hij erkent “ik leef gulzig”.
Huisartsabonnement
Boy Edgar was onconventioneel. Omdat hij het niet eens was met de geldende tarieven voor particulier verzekerden introduceerde hij in 1974 voor fl. 15 een kwartaalabonnement op onbeperkte medische hulp. Rekeningen stuurde hij ook niet meer: “Wie geen abonnement heeft moet zelf maar bijhouden hoe vaak hij bij de dokter is geweest en hoeveel men denkt dat men de huisarts schuldig is”. Hij had een hekel aan administratieve rompslomp. Bovendien, zijn ervaring leerde dat wanneer je de mensen goed behandelt, ze ook wel betalen.
In een interview in dagblad De Tijd, van 23 januari 1971 gaat hij in op zijn rol als huisarts, en bandleider. “Mijn patiënten weten dat ze niet met flauwekul bij mij moeten aankomen. Maar als iemand een dierbaar hondje heeft verloren en daar last van heeft dan kan hij altijd hier terecht. Ik praat lang met mijn patiënten”. “Ik geloof dat ik mensen kan helpen door meer op hun achtergronden in te gaan”. Maar op de vraag wat hij zou kiezen, muziek of de geneeskunst, antwoordde hij: “Ik kies onvoorwaardelijk voor beide”.
Echte jazz
In 1971 bestond de Boy’s Big Band, toen het enige grote jazzorkest in het land, 10 jaar. Boy Edgar was daar trots op: “het orkest is altijd mijn grote liefde geweest”. Het was niet altijd gemakkelijk. Er was constant gebrek aan repetitietijd en geld en ook muzikaal was het soms lastig. Boy Edgar schreef niet alle arrangementen helemaal uit… omdat jazz voor een groot deel ter plaatse moet ontstaan: “ik wil het individu naar voren halen, iedere sectiemuzikant is per definitie een solist”. Deze aanpak leverde wel eens wrijvingen op, maar sommige orkestleden zeiden hem dat dit de enige plek in Nederland was waar je echt jazz kunt spelen. “Zoiets doet je goed”.
Na de samenwerking met Nina Simone, Max Roach en Willem Breuker besproken te hebben eindigt het interview met de vraag wat zijn directe plannen zijn: “Om half zeven begint mijn spreekuur in Duivendrecht”.
Bas Smeulders, archivaris Stichting Oud-Duivendrecht
Dit artikel verscheen deze week ook in het Weekblad voor Ouder-Amstel, in de rubriek ‘Duivendrecht, dorp toen en nu’. In deze rubriek geeft Stichting Oud-Duivendrecht een historische achtergrond van actuele thema’s. Dit kan nuttig zijn, maar het is ook gewoon leuk om te weten hoe iets vroeger was. Het dorp krijgt er een extra dimensie door…