Duivendrecht, dorp toen en nu – De kooltjes van Goes

Het is weer december. Als je geluk hebt kun je tegenwoordig nog heerlijk op een beschut terrasje zitten. Traditioneel is het echter de maand waarin de winter toeslaat. Twee generaties geleden, in de vaak strenge winters van toen waren kolen onmisbaar en de kolenkachels bij de mensen thuis draaiden overuren. De kolenhandelaar Goes was een begrip in Duivendrecht… en omgeving. Hij had een winkel in de Albert Cuypstraat en aan de Stadhouderskade lagen de kolen op pontons opgeslagen. Al deze kolen werden aangevoerd in Duivendrecht, per trein, rechtstreeks vanuit de Limburgse mijnen. 

Het landje van Goes

Het overslagterrein van Goes, of het ‘Landje van Goes’, lag langs de goederenspoorbaan, nu de busbaan, en werd afgesloten met een sierlijk hek, met opschrift: ‘Goes Kolen’, en ‘Alleen de zon is beter’. Centraal in het hek was een zon met een gele stralenkrans afgebeeld en het hekwerk was verder blauw. Het leuke is… twee steunpalen van het hek staan er nog altijd… 

In de jaren ’60 verloren de kolen terrein; men ging aan de nieuwe energiebron… aardgas! De kolenoverslag verdween, het landje van Goes verwilderde en bomen en struiken namen het terrein over. Uiteindelijk verdween in 1994 ook het spoor en werd de busbaan aangelegd. Op het terrein van Goes werd in 1997 begonnen met de bouw van het huidige appartementencomplex aan de Kruidenommegang. 

De Goes palen

In 2015 liepen een dame en een heer aarzelend rond het appartementencomplex. Zij waren duidelijk op zoek naar iets. Bewoner Peter IJzenbrandt stond toevallig buiten met een buurman te praten en hij werd aangesproken: “Weet u waar ik de Goes palen kan vinden?” Dat wist Peter wel, en leidde hen naar de zijkant van het gebouw, waar de palen staan. 

Het kooltje van Opa

Inmiddels was het duidelijk geworden dat de dame een kleindochter was van… de kolenhandelaar Goes zelf! Peter leidde ze wat verder, over de afscheiding van oude spoorbielzen de tuin van het complex in, en vroeg: “Wilt u nog een kooltje van uw opa hebben?” Dat lijkt een rare vraag, maar nadat Goes het terrein verlaten had is er heel veel kolen achtergebleven en dat is later, bij de aanleg van de tuin vermengd geraakt met de tuinaarde. Als je gaat graven kom je geheid nog kolen tegen! 

De dame wist natuurlijk ook niet wat Peter bedoelde, en voor ze verder kon vragen had Peter al een kooltje gevonden en opgeraapt en legde het in haar hand. De dame kon vervolgens haar tranen niet bedwingen, zo emotioneel was het voor haar om een tastbare herinnering te zien, en vast te houden, van het kolenbedrijf van haar opa… Goes Kolen!

Bas Smeulders

Met dank aan Peter en Ina IJzenbrandt. 

Dit artikel verscheen deze week ook in het Weekblad voor Ouder-Amstel, in de rubriek ‘Duivendrecht, dorp toen en nu’. In deze rubriek geeft Stichting Oud-Duivendrecht een historische achtergrond van actuele thema’s. Dit kan nuttig zijn, maar het is ook gewoon leuk om te weten hoe iets vroeger was. Het dorp krijgt er een extra dimensie door…